|
Weer een rooskleurige toekomst
|
|
|
Bijgedragen door Ingrid Scholten |
|
Getuigenis van een fibromyalgiepatient. Soms lijkt ons leven voorgoed te worden bepaald door ziekte, pijn en beperking. Voor Hanna Langerak uit Nieuw-Lekkerland zag de toekomst er niet rooskleurig uit door ongeneeslijke fibromyalgie. Maar God wil ingrijpen en ons een hoopvolle toekomst geven, zoals Hij zegt in Jeremia 29:11: Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het Woord des Heren, gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven. Toen Hanna een jong meisje was van een jaar of negen, merkte ze steeds vaker dat ze niet hetzelfde kon als andere kinderen.
Kinderen van die leeftijd rennen graag, maar Hanna werd na een paar meter al moe. Haar klasgenoten kozen haar niet meer om mee te doen met spelletjes, want dan verloren ze toch. De gymles was voor haar een uitputtingsslag. Na de les moest ze thuis eerst een poos op de bank liggen om bij te komen. Ook schrijven kostte moeite en haar handschrift ging er slecht uitzien. Eens kwam ze met gezwollen en pijnlijke handen thuis, omdat ze extra had moeten oefenen met schrijven.
In haar omgeving was veel onbegrip. Sommigen dachten dat ze zich aanstelde en anderen dachten dat het tussen haar oren zat. Fibromyalgie zie je niet aan de buitenkant. Bovendien is de pijn wisselend, de ene dag heb je veel klachten en de andere dag helemaal niet.
Hanna heeft fibromyalgie
Voor haar familie was het wel duidelijk dat er iets mis was met Hanna. Vader en moeder Langerak hadden al drie gezonde kinderen, maar wat was er aan de hand met hun jongste kind, Hanna? Ze begonnen zich erg ongerust te maken. Hanna kwam de trap haast niet meer op, en op een gegeven moment loopt ze voetje voor voetje naar school. ’s Nachts kon ze niet goed slapen door pijn in haar voeten. De klachten werden steeds erger en pijnstillers hielpen niet.
Via de huisarts kwam Hanna bij de reumatoloog terecht. Ze onderging vele medische onderzoeken. Uiteindelijk werd vastgesteld dat ze fibromyalgie had. Een reumatische aan-doening, die niet te genezen is met medicijnen. De reumaconsulente vertelde haar, dat ze er maar mee moest leren leven. Op advies van Jeugdzorg volgde ze daarom de cursus: Houd de stemming erin.
God grijpt in
Het is niet eenvoudig voor een tienermeisje om de stemming erin te houden, als je vaak pijn hebt, slecht slaapt en eigenlijk nergens aan mee kan doen omdat je lichaam het niet kan.
Wat voor toekomst heb je dan nog? Hanna’s moeder gaf de moed niet op en ging op zoek naar behandelaars die fibromyalgiepatiënten konden helpen. Dit bleek dan om reiki of andere alternatieve methoden te gaan. Ze wilde heel graag dat haar kind zou genezen, maar niet via een occulte weg.
Zoon Simon en schoondochter Diana waren in De Levensstroom geweest en vertelden dat daar genezing was via bijbelse weg. In november 2005 gingen Hanna en haar moeder eerst kijken hoe het toeging bij zo’n genezingsdienst. Voor Hanna werd dit een bijzondere avond. Ze geloofde in God en had een verlangen om Hem te zoeken. Ze had vaak gebeden voor genezing, maar haar lichaam was er niet beter op geworden.
In januari 2006 ging ze opnieuw naar de genezingsdienst, nu samen met Simon en Diana. Ze durfde niet in de gebedsrij te gaan staan en ging bidden wat ze moest doen. Toen vroeg Jan Zijlstra: ‘Wie heeft er reuma?’ Fibromyalgie is een reumatische aandoening, dus ging ze toch in de rij staan. Maar ze kreeg pijn in haar voeten van het lange wachten. Toen ze bijna aan de beurt was, vroegen twee medewerkers waar ze pijn had. Ze gingen bidden voor de pijn in haar voeten en die ging meteen weg! Hanna was blij en dacht dat ze al helemaal genezen was. Toen ze bij Jan Zijlstra kwam, vertelde ze dat ze fibromyalgie had. Hij ging voor haar bidden en ze kreeg het gevoel dat al haar botten en spieren loskwamen. Nu ging ook de pijn weg waar ze al jarenlang aan gewend was. Hanna was zo gelukkig en ook Simon en Diana vonden het fantastisch. Met wat een geweldig bericht kwamen ze thuis!
Weer een rooskleurige toekomst
Hanna’s leven is voorgoed veranderd. Ze geniet er nog elke dag van dat ze alles weer kan. Bijvoorbeeld eens lekker winkelen zonder direct moe te worden, naar school gaan zonder je regelmatig ziek te moeten melden en rustig slapen zonder pijn. God heeft haar weer een rooskleurige toekomst gegeven. Ze wil eerst haar opleiding afmaken en daarna iets met kinderen gaan doen. Na haar genezing is haar band met God sterker geworden, door alles wat ze heeft meegemaakt. Op school heeft ze verteld van haar genezing aan de leraren en aan haar vriendinnen. Eén vriendin heeft ze inmiddels meegenomen naar een genezingsdienst. Voor een andere vriendin in nood heeft ze gebeden en God verhoorde dat gebed.
Op catechisatie van de PKN-kerk waar ze lid van is, mocht ze van de dominee een hele les vertellen over haar genezing. Hanna en haar ouders zijn nog dagelijks dankbaar voor dit wonder van God. Binnen de familie hebben ze er veel over gesproken. Een oom met longklachten is mee geweest naar een genezingsdienst en voelt zich nu een stuk beter. Mensen vragen soms aan Hanna’s moeder: ‘Is je dochter nog steeds gezond?’ Zelf heeft ze nooit getwijfeld aan de blijvende genezing van haar dochter. Het abonnement op het magazine Fibromyalgie is opgezegd. Volgens haar moet genezing, door gebed in de naam van Jezus, een plek krijgen in de kerk, want het staat in de Bijbel. Bron: www.levensstroom.nl
Voorganger evangelist: Jan Zijlstra.

|
|
02-11-2008 |
|
Bijgewerkt op: 25-09-2009 |
|
Archief
-
mei, 2011
-
april, 2011
-
maart, 2011
-
februari, 2011
-
januari, 2011
-
december, 2010
-
november, 2010
-
oktober, 2010
-
september, 2010
-
augustus, 2010
|
|
|
Woord |
|

“…gij toch zijt Mijn getuigen… Ik werk, en wie zal het keren?”(Jesaja 43:13b)
God heeft een nieuwe tekst waar wij, als gemeente, mee bezig moeten zijn. Maar ook in ons persoonlijke leven. Waarom bepaald God ons zo nadrukkelijk bij iets wat Hij wil?
Kan God het nog duidelijker zeggen? Hij werkt en niemand zal dat keren. God zegt en belooft dat Hij Zijn werk doet, dat wij daar getuigen van zullen zijn en dat niemand Hem kan tegenhouden. God laat Zich niet tegenhouden. Alleen zijn wij wel in staat om Hem op te houden, Gods werk uit te stellen en zelfs dat God een omweg moet nemen, om Zijn doel te bereiken.
Wij zullen God aan het werk zien dit jaar. In deze wereld, met Israël, met de gemeente en met ons eigen leven. Dat belooft wat. Maar tegelijk heeft God er een andere tekst naast gelegd, omdat God door ons heen werkt, is Hij in zekere zin van ons afhankelijk. En die tekst vraagt wat van ons! De eerste tekst is een machtige zekerheid en geweldige belofte, maar de tweede tekst vraagt durf en overgave:
“…Adonai, handel met mij om uws naams wil…” (Psalm 109:21).
Woorden die David durft uit te spreken en waarmee hij zijn hele leven in Gods handen legt: “God, handel maar met mij”. Ongeacht wat God dan gaat doen? Als Gods weg en Gods plan met je leven nou eens heel anders is dan jij denkt en hoopt? Mag God Zijn werk aan jou doen, werk dat niet te keren is? Als wij dat gebed van David over durven nemen, dan zullen we God aan het werk zien, van heel dichtbij!
|
|