 Duizenden verstrikt in virtuele wereld. Door de stormachtige opmars van online computergames groeit het aantal mensen dat bijna niks anders doet dan gamen. Ze eten, slapen en drinken te weinig, verwaarlozen school en werk en hebben weinig sociale contacten. Van elke 10 gamers, is er 1 gameverslaafd.
Wereldwijd maken wetenschappers en deskundigen zich grote zorgen over de toename van het aantal dwangmatige gamers. In Nederland zijn duizenden mensen verstrikt in het spelen van computergames.
In de ZEMBLA-aflevering 'Gameverslaafd' komen spelers en ex-spelers aan het woord over een door de gezondheidszorg nog niet officieel erkende vorm van verslaving.
Dwangmatig
In Nederland zijn duizenden mensen verstrikt in een virtuele wereld. Wereldwijd maken wetenschappers en deskundigen zich grote zorgen over de toename van het aantal dwangmatige gamers.
Voor de meesten is gamen een leuke hobby, maar voor sommigen is het geen spelletje meer. Zoals voor Jeroen, die de afgelopen twee jaar meer dan 7000 uur heeft gegamed. Hij kan niet stoppen met spelen, ziet zijn oude vrienden niet meer en is gestopt met school.
WoW
Jeroen is verslaafd aan het populaire spel World of Warcraft. Dat is een rollenspel op internet dat jaren kan duren. De speler begint met een karakter dat niets heeft en moet in een virtuele wereld stad en land afreizen om aan kleren en wapens te komen. De maker van World of Warcraft, het Amerikaanse bedrijf Blizzard, voegt steeds levels toe waardoor mensen eindeloos blijven spelen.
Hyke van der Heijden was jarenlang game-ondernemer , hij beheerde een game-netwerk met duizenden gamers. Hij keerde de industrie de rug toe omdat hij niet meer aan kon zien dat veel mensen hun hele leven opgaven om te gamen.
Lucratief
Voor sommige spelproducenten is het lucratief dat mensen lang echter elkaar gamen. Ze proberen mensen op allerlei manieren te binden aan hun game, door steeds nieuwe levels toe te voegen en in het spel veel beloningen te geven.
Ook wordt het voor mensen aantrekkelijk gemaakt om met meer deelnemers tegelijk te spelen en in de game gezamenlijk aanvallen uit te voeren. Dat betekent dat spelers elkaar verplichten om te blijven gamen.
Behandeling
In het buitenland worden er al maatregelen getroffen om gameverslaving tegen te gaan. In Nederland is het een vrij nieuw fenomeen, niemand weet hoe groot het probleem is en hoeveel mensen er per jaar hulp zoeken.
Omdat reguliere GGZ-instellingen geen specifiek afkickprogramma hebben voor gameverslaafden, zijn mensen al snel duizenden euro’s kwijt bij privé afkickklinieken.
Research: Sinan Can
Samenstelling en regie: Daan van Alkemade
Eindredactie: Kees Driehuis
Bron: VARA/Zembla - www.zembla.vara.nl
|
