|
De zin van gebed tegen ’kwade machten’.
|
|
|
Bijgedragen door Ingrid Scholten |
|
Christelijke psychotherapeuten en psychiaters debatteren over de zin van gebed tegen ’kwade machten’. Zij vragen zich af of er gebruik moet worden gemaakt van de zogenaamde ’bevrijdingsteams’. Christelijke cliënten van psychiaters blijken te vaak ervaring te hebben met 'bevrijdingspastoraat’ om de aanwezigheid ervan te negeren, meent psychotherapeut Rens Filius uit Uithoorn. Dit schrijft Trouw. Bij bevrijdingspastoraat wordt er met behulp van gebed mensen bevrijd van 'demonische machten'. Het krijgt onder gevestigde kerken meer aandacht. Zo zette onlangs de PKN dit onderwerp op de agenda toen het Evangelisch Werkverband van de PKN hier een boekje van uitbracht. Van oudsher vond bevrijdingspastoraat vooral binnen de charismatische kringen plaats.
Psychiater Bart Sonnenschein houdt volgens Trouw rekening met duivelse invloeden, zo blijkt uit zijn bijdrage in het laatste nummer van het tijdschrift van de Christelijke Vereniging voor Psychiaters, Psychologen en Psychotherapeuten, Psyche en Geloof. Als de klachten van een patiënt niet zijn te herleiden tot een psychiatrisch ziektebeeld, zouden er ’boosaardige krachten’ in het spel kunnen zijn. In zo’n geval wijst de therapeut de patiënt, naast zijn behandeling, door naar een pastor die ervaring heeft met bevrijdingspastoraat. Je mag de rol van psychiater en geestelijke nooit verwisselen, vindt psychiater Harold van Megen in hetzelfde tijdschrift. Een psychiater moet binnen de medische discipline blijven. Hij mag een cliënt er wel op wijzen dat er andere ideeën over een aanpak bestaan, maar iemand daadwerkelijk doorverwijzen gaat te ver. Er schuilen bij het bevrijdingspastoraat, volgens Gerrit Glas, wel risico's. Doordat patiënten hun problemen wijten aan demonische machten in hun zelf krijgen ze subtiel de schuld in de schoenen geschoven. Dit werkt volgens hem ontregelend en kan klachten verergeren. 17-6-2009 | bron: Trouw |
|
17-06-2009 |
|
Bijgewerkt op: 05-07-2009 |
|
Archief
-
mei, 2011
-
april, 2011
-
maart, 2011
-
februari, 2011
-
januari, 2011
-
december, 2010
-
november, 2010
-
oktober, 2010
-
september, 2010
-
augustus, 2010
|
|
|
Woord |
|
“…gij toch zijt Mijn getuigen… Ik werk, en wie zal het keren?”(Jesaja 43:13b)
God heeft een nieuwe tekst waar wij, als gemeente, mee bezig moeten zijn. Maar ook in ons persoonlijke leven. Waarom bepaald God ons zo nadrukkelijk bij iets wat Hij wil?
Kan God het nog duidelijker zeggen? Hij werkt en niemand zal dat keren. God zegt en belooft dat Hij Zijn werk doet, dat wij daar getuigen van zullen zijn en dat niemand Hem kan tegenhouden. God laat Zich niet tegenhouden. Alleen zijn wij wel in staat om Hem op te houden, Gods werk uit te stellen en zelfs dat God een omweg moet nemen, om Zijn doel te bereiken.
Wij zullen God aan het werk zien dit jaar. In deze wereld, met Israël, met de gemeente en met ons eigen leven. Dat belooft wat. Maar tegelijk heeft God er een andere tekst naast gelegd, omdat God door ons heen werkt, is Hij in zekere zin van ons afhankelijk. En die tekst vraagt wat van ons! De eerste tekst is een machtige zekerheid en geweldige belofte, maar de tweede tekst vraagt durf en overgave:
“…Adonai, handel met mij om uws naams wil…” (Psalm 109:21).
Woorden die David durft uit te spreken en waarmee hij zijn hele leven in Gods handen legt: “God, handel maar met mij”. Ongeacht wat God dan gaat doen? Als Gods weg en Gods plan met je leven nou eens heel anders is dan jij denkt en hoopt? Mag God Zijn werk aan jou doen, werk dat niet te keren is? Als wij dat gebed van David over durven nemen, dan zullen we God aan het werk zien, van heel dichtbij!
|
|
